Vertrek en aankomst

Mijn vriend had me van tevoren al proberen voor te bereiden op deze vakantie: zowel op de vlucht als op hoe het zou zijn om eindelijk weer op vakantie te gaan. Hij zei dat ik, zodra we geland zouden zijn, meer energie zou krijgen en dat er een wereld voor me open zou gaan. En dat had ik ook echt nodig: een andere omgeving, leuke activiteiten ondernemen en hopelijk zou het me positiever maken en meer energie geven. Dat klopte ook wel, maar vooral tijdens de vakantie. Achteraf had ik beter nog een paar dagen verlof kunnen opnemen om bij te komen, want daarna was ik ontzettend moe.

De dochter van mijn vriend kwam al op woensdag en mijn dochters gingen donderdag direct na school naar hun vader. Wij vertrokken donderdagmiddag met de trein naar Schiphol. We hadden een kamer geboekt bij een van de Bastion Hotels, vlak bij Schiphol. Gelukkig had de trein geen vertraging en kwam de shuttle naar het hotel snel aan.

Eenmaal in het hotel zijn we even naar onze kamer gegaan om onze spullen neer te zetten. De McDonald’s was vlakbij, dus we hebben daar snel wat eten gehaald en dit op onze kamer opgegeten. De kamer zelf was erg mooi, maar ze hadden wel meer aandacht mogen besteden aan de schimmel in de badkamer en de vloer was daar ook niet schoon. Daarnaast was er geen waterkoker aanwezig, alleen een koffiezetapparaat. Na mijn galblaasverwijdering drink ik geen koffie meer, dus dat was wel jammer. Na het douchen hebben we nog wat tv gekeken en zijn we vroeg gaan slapen.

Onze wekker ging om half vijf ’s ochtends en we namen de shuttle naar Schiphol. Onze vlucht vertrok namelijk om 07.55 uur. Omdat we online hadden ingecheckt, konden we meteen doorlopen naar de beveiliging. Ik had me van tevoren wat zorgen gemaakt, omdat ik veel medicijnen bij me had (gelukkig ook met een medicijnenpaspoort). Gelukkig kon ik zonder problemen doorlopen. Bij een kiosk hebben we nog wat drinken en een fruitsalade gehaald, al hebben we die niet helemaal opgegeten omdat hij erg droog was.

Op de heenweg zat ik bij het raam en gelukkig had ik mijn reistabletten al in het hotel ingenomen. Ik heb mijn vriend meerdere keren bij zijn arm gepakt, want stiekem vond ik het toch wel spannend: bij het opstijgen, wanneer het vliegtuig een bocht maakt en bij het landen. Het uitzicht was echter prachtig, zeker omdat het buiten nog donker was. Ik luisterde wat muziek en een aantal podcasts voordat ik in slaap viel. Meneer, die zegt dat hij nooit kan slapen in het vliegtuig, was ondertussen tegen mijn schouder in slaap gevallen. We vlogen eerst richting Portugal en daarna nog zo’n twee uur over de oceaan. Inmiddels was het buiten licht geworden en eindelijk zagen we land: Fuerteventura. Uiteindelijk landden we op Gran Canaria.

Bij aankomst stond de bus van TUI al klaar en moesten we nog een stukje rijden langs verschillende hotels om medereizigers af te zetten. Dat vond ik eigenlijk wel interessant, omdat je zo meteen al wat meer van het eiland en de omgeving ziet. Het uitzicht was schitterend: bergen, zee en duinen, maar ook de winkeltjes en restaurants die we later zelf nog konden bezoeken.

Eenmaal aangekomen bij Time to Smile Tara Appartementen scheen de zon en was de temperatuur heerlijk. We hadden bewust gekozen voor een adults-only appartement om echt tot rust te komen, iets wat we op dat moment hard nodig hadden. Veel rust hebben we daar uiteindelijk niet gehad, want we zijn geen enkele dag volledig in het appartement gebleven. Af en toe een avondje wel, maar we waren vooral veel onderweg. De vrouwen die er werkten waren ontzettend vriendelijk en vrolijk, waardoor we ons meteen welkom voelden. Het appartement zelf was prachtig en vooral erg schoon.

We hebben nog even geslapen, ons opgefrist en zijn daarna op zoek gegaan naar een supermarkt. Ik dacht: laat ik mijn camera pakken om wat foto’s te maken van de omgeving. De camera had ik gelukkig bij me, maar de rest helaas niet. Ik heb twee cameratassen: een blauwe en een grote grijze. Normaal gebruik ik altijd de grijze, maar deze keer dacht ik de kleinere mee te nemen. Dat bleek een fout, want daar zat de rest van mijn spullen niet in. Dat was balen, maar ook mijn eigen schuld. Door de haast had ik het niet goed gecontroleerd. Zoals ik altijd zeg: als mijn hoofd niet vastzat aan mijn lichaam, zou ik dat ook nog vergeten.

De supermarkt was gelukkig dichtbij. Daarna hebben we de bus gepakt naar de vuurtoren om daar rond te kijken en te beslissen waar we wilden gaan eten. Ik was verbaasd over de busprijzen: vergeleken met Nederland was het erg goedkoop. Het kostte maar €1,30 om overal in Maspalomas naartoe te gaan. Er reed ook een shuttle naar het strand, maar die ging slechts twee keer in de ochtend en twee keer in de middag terug.

We liepen eerst wat rond over de boulevard en kozen daarna een restaurant uit. We hebben gegeten bij Café del Mar Meloneras en dit is echt een aanrader. We kozen voor vis en het eten was ontzettend lekker.

Voor de terugweg namen we een taxi en opnieuw was ik verbaasd: dit kostte maar €5. Mijn vriend, die eigenlijk altijd en iedereen fooi geeft, besloot ook hier €5 fooi te geven. Dat hebben we eigenlijk bij elke taxirit gedaan. Eenmaal terug in het appartement hebben we nog wat tv gekeken en zijn we vroeg gaan slapen, want de volgende dag stond er een kamelenrit door de duinen op de planning!

Mocht u binnenkort plannen hebben om naar Gran Canaria te gaan, dan vindt u hieronder de links van Time to Smile Tara Appartementen en het restaurant waar wij hebben gegeten.

Time to Smile Tara Appartementen heeft helaas geen eigen website, maar valt onder TUI. Hoewel het appartement op de website twee sterren heeft, is dit absoluut niet terecht!

Café del Mar

Ik hoop dat u heeft genoten van mijn verhaal en de foto’s. In het volgende deel neem ik u graag verder mee in onze reis.

NtiniC